NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Fajnie, że zostałaś.
Ja też się cieszę.
Szkoda, że musimy się tak kryć.
No wiem.
Ale znasz mojego ojca.
Zabiłby mnie, gdyby wiedział, że tu jestem.
Ale wiesz co?
Jedzie do Las Vegas na konferencję.
Powaga?
Na cały tydzień.
Więc moglibyśmy spędzić razem całą noc.
U mnie w domu.
Jesteśmy gotowi.
Ale teraz...
muszę lecieć.
To cześć.
Tak!
STACJA GEHENNA
Dzień dobry.
Sabrina.
Co tu robisz?
To projekcja astralna. Jestem tu duchem, nie ciałem.
A skoro o ciele mowa...
co powiesz na to wdzianko?
Powiem ci H, powiem ci O, powiem ci T.
Robimy dzisiaj flash moba z cheerleaderkami
w Baxter High, przyjdziesz?
Możliwe, że pochwaliłam się
niegrzecznym chłopakiem ze szkoły prywatnej.
W takim razie przyjdę.
Wspaniale. To do zobaczenia.
Ale walicie po garach w tym garażu.
To się nazywa muzyka.
Dzień dobry.
Co ty tu robisz?
Poznaliśmy się wczoraj na festynie.
To ja lecę do kopalni.
- Do zobaczenia, śliczna. - Pa, kochany.
To szlafrok mojej mamy?
Mam go zdjąć?
Absolutnie nie.
No już, nie udawaj świętoszka.
Jesteśmy z twoim ojcem dorośli,
czego o tobie nie można powiedzieć.
Ojciec wie, co ci chodzi po głowie?
- Może mu powiem. - Może pilnuj swojego nosa.
DZIENNIK GREENDALE WYBORY SZEFA KAMPANII
- Witaj, owieczko. - Dzień dobry.
- Co tak pachnie? Naleśniki? - Nie.
Piekę ciasto księżycowe na święto lunarne.
Chyba nie będziemy świętować Zajęczej Pełni?
A czemu nie?
Przecież mamy kryzys i straciliśmy moc.
I to nie jest prawdziwe święto.
To tylko wymówka, żeby opychać się ciastem i winem.
To symboliczny gest dziękczynny dla kilku królików.
To prawda.
Ale pozwoli sabatowi na chwilę wytchnienia i zabawy.
Wiosenny hołd dla odrodzenia poprawi morale
i na chwilę zapomnimy o naszych gasnących mocach.
Jak chcecie, ja mam występ, na który obie możecie przyjść.
- Uroczo. - Będziemy zajęte przygotowaniami.
Ty też powinnaś być.
Jesteś najmłodszą członkinią sabatu,
czyli symbolicznym zającem.
Uwolnisz w lesie ułaskawionego zająca, śpiewając pieśń lata.
No dobrze, ale to nie ma sensu.
Podczas Uczty nad Ucztami pożeramy inną czarownicę.
Więc na Zajęczą Pełnię uwalniamy królika?
Jak to się łączy?
Nie czas podważać nasze tradycje.
Nie.
Widzimy się o trzeciej.
Lub wcześniej, jeśli Ambrose odkryje źródło naszego osłabienia.
Pani Wardwell?
Tak?
Proszę wybaczyć to najście,
ale chcę osobiście podziękować za pomoc mojej rodzinie.
Lucy nic nie jest, dzięki Bogu.
Chyba...
Chyba nie nadążam.
Chodzi o moją córkę.
Z całej sytuacji pamięta tylko lody
i to, że ją pani uratowała.
Tylko, że...
Ja naprawdę...
Naprawdę nie wiem, o czym pani mówi.
Znalazła ją pani w zamrażarce i odprowadziła do domu.
Policja wciąż szuka porywacza.
Złożyła już pani zeznania?
Jeszcze nie.
Może opowie mi pani dokładnie, co takiego zrobiłam, że pomogłam...
pani córce, tak?
A gdzie masz Nicka? Myślałam, że przyjdzie.
Bo miał tu być. Upewnię się.
NICK, GDZIE JESTEŚ?
Cholera niebiańska.
Mówię wam, ohyda.
Ojciec ledwo ją poznał na festynie.
- Babka jest jakaś dziwna. - Kto to jest?
Zaklinaczka węży.
Sprawdźmy to.
Powęszymy im w namiotach, może coś odkryjemy.
Dobry pomysł.
- Zróbmy to. - Też pójdę.
Umówiłam się na piknik z ciotkami,
ale uważajcie, dobrze?
Idziesz z nami?
Nie, tym razem odpuszczę.
Jak ślicznie tu sobie siedzicie.
- Ciocia Hilda? - Cześć.
- To projekcja astralna? - Nie udało mi się, jestem autem.
Co się dzieje?
Zelda chce się spotkać w Akademii. Nagłe zebranie rodzinne.
Obecność obowiązkowa.
Idź, wytłumaczę cię Kruczowłosym.
A jak Nick przyjdzie?
Powiedzcie, że jestem w Akademii, i tak pewnie tam siedzi.
Nie spodoba się wam to...
ale to nasza wina, że moce sabatu osłabły.
Spójrzcie, sabat w Pendle przeszedł coś podobnego w 1612 roku.
Zdaje się, że obrazili jakoś Mrocznego Pana,
więc odebrał im swoje dary, najpierw po trochu, potem wszystkie naraz.
Oni go obrazili, a my obaliliśmy z tronu i uwięziliśmy.
I jak odzyskali moce?
Nie odzyskali.
Niedługo potem zgładzili ich łowcy czarownic.
Co to oznacza dla nas?
Że Mroczny Pan nie umie przegrywać
i odciął nas od mocy jak nadąsany bachor.
Naprawdę jesteś tak małostkowy, żeby pozbawić cały sabat mocy i narazić,
tak na złość?
Byłem ciekaw, kiedy do was dotrze, jaką cenę zapłacicie za zdradę.
Żądam, żebyś natychmiast zwrócił nam moc.
Jeśli chcecie ją odzyskać,
wystarczy, że mnie uwolnicie.
Wykluczone.
No to sprawdźmy, ile wytrzymacie bez mojej ochrony.
Chyba że przebłagacie Lilith.
Może ona użyczy waszemu żałosnemu sabatowi swoich darów.
No racja, przecież nie może!
- Nawet nie jest królową Piekieł. - Starczy tego.
Jak to nie jest królową Piekieł?
Pewnie, że jest.
Powiesz im, córko, czy ja mam to zrobić?
- Ciociu, nie złość się. - Na górę. Już!
Ty, królową Piekieł?
Wyjaśnij to, Wasza Wysokość.
Technicznie rzecz biorąc, jeszcze nie objęłam tronu.
Ale jesteś królową?
Moje prawo do tronu podważył książę Piekieł,
ten cały surfer, Kaliban.
Rządzenie Piekłem to nie letni staż!
Masz 16 lat, na demony!
Nie oddasz reszty życia królestwu,
z którym nic cię nie łączy!
Należało do mojego ojca, zanim go uwięziliśmy.
Niespecjalnie miałam wybór.
Musiałam zachować równowagę w kosmosie.
Zrobiłaś to, bo tego chciałaś!
Bo pociąga cię władza!
Do pewnego stopnia to nawet zdrowe,
ale ty cierpisz na kompleks mesjasza.
Uwierzysz, Hildo?
Twoja bratanica wybrała tron w Piekle zamiast sabatu i rodziny.
- Wcale nie. - To nie fair!
Zawsze wspierałam was i sabat.
A kiwnęłaś chociaż palcem, żeby nam teraz pomóc?
Skoro o tym mowa, to trzeba się zająć pilnym problemem.
Jesteśmy wiedźmami, a Szatan odebrał nam moc.
Potrzebujemy nowego źródła mistycznej energii.
Tuż przed Zajęczą Pełnią.
Co powiemy uczniom?
- Pewnie, że nic. - Nic.
Nasza czwórka musi to rozwiązać.
Mam pomysł.
Jak już wszyscy wiemy, jestem królową,
więc powinnam mieć dostęp do tej samej energii co Lucyfer.
Skoro on posiada piekielne moce, to ich źródło znajduje się w Piekle.
Może to jakiś rodzaj baterii?
Więc odnajdę źródło jego mocy, zabiorę je i dostarczę sabatowi.
W teorii to może się udać,
ale Piekło jest ogromne.
- Jak znajdziesz baterię? - Spytam Lilith, ona wie wszystko.
W porządku.
Weźmiesz Ambrose’a.
Do Piekła?
Ciociu Z, jestem królową Piekieł.
A bądź sobie królową Anglii.
Jesteś moją bratanicą, nie zejdziesz do Niższej Krainy bez wsparcia.
Możemy też pójść wszyscy.
- Co ja włożę? - Wezmę Ambrose’a.
Co ja włożę?
Panie Scratch, trudno o mnie zapomnieć, co?
Zawsze tak jest.
Twoje tortury trwały dla mnie całą wieczność.
Moja kolej, gnoju.
Wiem, że festyn jest zamknięty,
ale nie dziwi was to, że tak tu pusto?
Tak.
Ale to nam sporo ułatwi.
No dobrze.
Wślizgnę się do namiotu
i dotknę czegoś, co należy do zaklinaczki, choćby szczotki.
Może przeświadczenie pokaże mi, kim jest i czego chce.
Zostańcie tutaj.
Dobra.
SPRAWDŹ SWOJĄ MĘSKOŚĆ!
ZAKLINACZKA WĘŻY
Nasza opętana seksem widząca.
No cóż...
oszczędziłaś mi fatygi.
Chłopcy, co tu robicie?
Dziś zamknięte, mamy święto.
Wynośmy się stąd.
Nie będzie nas niepokoić.
TANIEC BRZUCHA
Dzięki za ostrzeżenie, Robinie.
A teraz możemy świętować Ostarę z lekkim sercem.
Brakowało mi tej twojej męskości.
Zamknij się!
A co u ciebie, też się stęskniłeś?
No pewnie, że tak,
inaczej nie przyszedłbyś tu,
pragnąc jakiegokolwiek kontaktu ze mną.
Bez obaw.
Cząstka mnie zawsze będzie w tobie.
Rozumiesz, że nie bijesz mnie, tylko ciało Blackwooda?
Nie żeby mi to przeszkadzało, ja tam lubię, gdy robi się ostro.
W każdym razie to nie mnie chcesz ukarać, prawda?
Tylko samego siebie.
Chłopak nic nie wie o prawdziwym piekle.
Już ja mu je pokażę, gdy oderwę mu wszystkie kończyny!
Miałeś swoją szansę, Faustusie.
Nicholas ledwo się trzyma.
Jeszcze do nas wróci, zapewniam cię.
A wtedy zaoferuję mu coś, co sprawi,
że będzie na każde nasze skinienie.
A ten co tu robi?
Ambrose to mój...
Osobisty doradca.
To Piekło. Jestem w Piekle.
Crowleyowi się to nie udało, a ja...
Ambrose Spellman, jestem w Piekle.
Musisz nam pomóc.
Mój wkurzający ojciec odebrał swoje mroczne dary
i całą moc sabatowi. Chcę ją przywrócić.
Z tym wam nie pomogę.
Z pewnością czerpie moc gdzieś w Piekle,
z jakiegoś jeziora ognia czy piekielnego pieca?
To nie są dary Piekła, tylko Lucyfera.
Biorą się z niego i w nim powstają,
a on może nimi dowolnie dysponować.
- Mówisz, że...? - Jego moce biorą się z jego anielskości.
Z tego, że urodził się w Niebie.
Oczywiście, jego moc jest niebiańska, nie piekielna.
Wszystko pasuje!
Skoro moc Lucyfera pochodzi z jego istoty, to jako jego córka chyba też ją mam?
Skażoną i rozwodnioną krwią twojej śmiertelnej matki.
Sabatowi się nie przyda.
Chwila, skoro anioł Lucyfer odmawia nam swoich darów...
Potrzebujemy innego anioła.
Do Nieba nie pójdziecie, jeśli to wam chodzi po głowie.
Nie chodzi.
Nie rozumiem, Hildo.
Jak Sabrina może nas tak bezczelnie okłamywać?
Nie powiedzieć nam o tak ważnej rzeczy.
Jest królową Piekieł, Hildo.
- To wszystko zmienia. - Wiem.
- Ona tego nie widzi. - Wiem.
Wiesz, siostro...
nic mnie tak nie drażni jak kłamstwa.
A w tej rodzinie aż się od nich roi.
To zabawne, że o tym wspominasz,
bo muszę ci o czymś powiedzieć.
Czekałam tylko na dobrą... żeby powiedzieć...
Doktor Ce się oświadczył.
Oświadczył się mnie.
Doprawdy?
Zakładam, że go przyjęłaś.
Nie ustaliliśmy jeszcze daty...
Gniewasz się?
Ja?
Skądże znowu, siostro.
Nie gniewam się, że obie z Sabriną porzucacie mnie,
całą rodzinę i nasz sabat
w chwili największej potrzeby.
W ogóle nie jestem zaskoczona...
tylko zrezygnowana.
W czym mogę pomóc?
Łowcy, którzy napadli na Akademię, byli aniołami.
Zabiłam dwójkę, ale Nick mówił, że trzeciego uwięziliście w obrazie.
To był Caravaggio, jeśli dobrze pamiętam.
Musimy go wydostać i pobrać jego energię.
Upuszczając mu krwi, żeby inni mogli ją wypić.
Pomożesz nam w tym?
To jak odszpuntować beczkę, każdy dobry barman to potrafi.
- Załatwić sprawę i przynieść wam krew? - Nie, to zbyt ważne.
Idź do domu i wtajemnicz ciotkę Zeldę.
Ja zaczekam na krew tutaj, dla pewności.
Dobrze. Przyniosę Caravaggia.
Zabierzmy ją do szpitala.
Daj spokój, dobrze wiesz, że to coś magicznego.
Roz, powiesz nam, co się stało?
Jest jej za zimno.
Sprowadźcie Sabrinę.
Racja, Sabrina będzie wiedzieć, co robić.
Dobrze, Theo, ty tu zostań, przyprowadzę ją.
Będzie dobrze.
- Tylko żeby starczyło krwi na później. - Dobrze.
Niebo w gębie.
No co?
Nie będę wam polewał anioła bez skosztowania bukietu.
Już idę!
No idę, idę. Rety.
- Jest Sabrina? - O matko.
Nie.
Nie ma jej tutaj.
- Coś nie tak? - Chodzi o Roz.
Jest bardzo chora.
Na festynie weszła do namiotu
i stało się tam coś dziwnego.
- Na festynie? - To długa historia.
Roz jest całkiem zimna i ciągle się trzęsie.
- Pójdzie pani do niej? - Chciałabym pomóc,
ale nasze moce wygasły.
Więc cały sabat jest w ciut niefajnej sytuacji.
Szłam do biblioteki, bo coś mi mówi, że...
Zaczekaj tu.
W międzyczasie owiń Roz w to.
To ją rozgrzeje.
A później przyjdę do was z Sabriną
i postawimy Rosalind na nogi.
- Dobrze? - Dziękuję.
Nie ma za co.
Co to było?
Co takiego?
To brzmiało jak...
Dorianie, torturujesz tam kogoś?
Torturami bym tego nie nazwał.
Już idę!
Nick?
Sabrina?
Wyjaśnię to!
Nie.
Nie musisz, widzę, co tu się dzieje.
Sabrino!
Dorian!
To krew dla sabatu!
Wybacz mi.
Sądziłem, że pomoże mi na cerę.
Trochę wam zostawiłem.
Może starczy.
Czy wszyscy tu poszaleli?
Minęliście się.
DOM POGRZEBOWY SPELLMANÓW
Co się stało? Wyglądasz, jakbyś zobaczyła Ducha Świętego.
Nie chcę o tym mówić.
Ale mam to.
To ma być ta anielska krew, o której mówiłeś?
Zgadza się.
A gdzie reszta?
Dorian ją wyżłopał.
To wasz wielki plan? To ma nas uratować?
Wszyscy mieliśmy ją wypić, ale krwi miało być więcej.
- Może tylko po małym łyczku? - To nie wystarczy.
- Chyba że użyjemy innego sposobu. - Jakiego?
Robiłam coś takiego,
gdy uczyłam się w Akademii.
Brałam księżycową kąpiel.
Czyli jaką?
Wiedźmy odprawiały taką ceremonię
podczas Zajęczej Pełni.
Nacierały się olejkami i kąpały w świetle księżyca.
Symbolizowało to odrodzenie, a światło księżyca dodawało energii, ale...
jeśli zmieszamy tę krew z konkretnymi olejkami,
natrzemy się nią i weźmiemy kąpiel w świetle Zajęczej Pełni...
Symbolizm stanie się dosłowny.
- Właśnie. - Według praw okultyzmu
niebiańskie substancje są aktywowane przez ciała niebieskie.
Światło księżyca aktywuje krew anioła,
a dzięki temu nasza skóra
naprawdę wchłonie księżycową energię.
Będziemy ocaleni.
A ja wciąż jestem członkinią tego sabatu.
Ja również.
Ten plan to czysty obłęd.
Raczej czysty lunatyzm, bo będziemy łazić jak lunatycy.
Jak chcecie.
Najpierw piknik, a potem ta cała księżycowa kąpiel.
Nie złam ręki od tego klepania się po plecach.
Masz mnóstwo pracy.
No tak.
Daj mi tę krew, słonko,
a ja zacznę przygotowywać olejki.
Dziękuję, Hildo.
Tobie też, Sabrino.
Sabat będzie miał wobec was dług.
Miałam ci powiedzieć, Harvey wpadł tu wcześniej i cię szukał.
Martwił się o Roz.
Dopadła ją jakaś magiczna gorączka.
- Mam do niej iść? - Nie.
Powiedziałam, że obie pójdziemy, gdy odzyskamy moce.
- Mam problem z Nickiem. - Co tym razem?
Ma dziwne humory i myślę, że zaczął pić.
I przyłapałam go na igraszkach z demonami seksu.
No wiesz, czarownicy w tym wieku już tak mają.
Nick nigdy nie był niewiniątkiem, ale tym razem jest inaczej.
Myślę, że stało mu się coś strasznego, gdy więził w sobie Lucyfera.
To przechodzi nasze pojęcie.
Kochanie.
Musisz z nim porozmawiać.
Ale...
Po Zajęczej Pełni.
Wiem.
Muszę być dzielna dla sabatu.
Spójrz na siebie.
Ślicznie wyglądasz.
Nauczyłaś się piosenki?
Przeminie czas
Z wiosny kwieciem wraz
Ten świat, a z nim cierpienie
Co uderza raz po raz
Lecz tli się w nas
Motyla pieśń
Otwiera pełnię lata
By nas w nie na skrzydłach wnieść
Spójrz, jak wzrósł łan zbóż
Klacz rącza rży
U jej boku z ogierem drży
Źrebię ich
I pozna świat
Cudowność pełni lata
Lecz czekam wciąż
Na jaskółki psalm
Co kryje tajemnicę
Którą musisz odkryć sam
Ciotki!
Musimy stąd iść!
Nie, dopiero zaczęliśmy. Patrz, kto przyszedł.
Nick, co ty tu robisz?
Chciałem wziąć udział.
Nie rozumiecie.
Czego?
Jeśli się ruszysz, to cię rozgrzejemy.
Nie może się ruszać!
To jakiś obłęd.
Nie można czekać na Sabrinę. Musimy coś zrobić!
Harvey, co ty wyprawiasz?
Wracam na festyn, dowiem się, co się stało Roz.
Harvey!
Wybaczcie, nie chcieliśmy zakłócić waszego święta.
Też chcielibyśmy świętować.
Niby co takiego?
Ostarę.
A wy co świętujecie?
Zajęczą Pełnię.
Właśnie mieliśmy...
zjeść mały lunch.
Mamy nutellę, chleb, sery, wino i wędliny.
Może chcecie dołączyć?
Co za emocje.
Aż od tego zgłodniałam.
Racja, jedzmy.
Czy zmówimy najpierw modlitwę dziękczynną do Lilith?
Lilith?
Nie modlicie się już do Mrocznego Pana?
Nie, Elspeth, modlitwa nie będzie potrzebna.
Wydaje mi się, że nasi goście i tak nie czczą Lilith.
- Zgadza się? - To prawda.
Modlimy się do... innych bóstw.
Wszyscy pracujecie na festynie?
W Fantasmagorii, tak.
A Ostara?
To taki rodzaj Wielkanocy?
Obcy nie znają naszych zwyczajów.
A wasze obrządki?
Macie zwyczaj cudzołożyć w czasie waszych świąt?
Co?
Rozumiem, oddaje swoje ciało innym,
ale nie tobie.
Nic o mnie nie wiesz.
Ale przecież nie skłamała, prawda?
Twoja dusza jest spowita ciemnością,
skażona.
I cuchniesz seksem.
Od jak dawna mieszkacie w Greendale?
Od pokoleń.
- Pochodzimy ze starego kraju. - Bardzo starego, prastarego wręcz.
A skąd pochodzi wasza społeczność?
- Ziemia jest naszym domem. - Nomadzi.
Różne szlaki nam nieobce.
Więc Greendale jest tylko jednym z waszych przystanków
i wkrótce wyjedziecie?
Być może.
Ale to miejsce sprawia, że ma się ochotę...
zapuścić tu korzenie.
Miło tak urządzić piknik na świeżym powietrzu.
Nie ma nic lepszego.
Żałuję, że częściej nie wychodzę, ale moje zainteresowania
raczej trzymają mnie w domu.
Robienie na drutach, pisanie...
- Jesteś tkaczką. - Kim?
Tkasz tkaniny i historie, tak?
Nigdy tak o tym nie myślałam. Tkaczka.
Tkaczka, podoba mi się.
Proszę, nie rób mu krzywdy.
Skąd ten pomysł?
Nie ma mowy.
Zabiorę go ze sobą do domu.
Jako zwierzątko.
Pająki to twoje zwierzątka?
Tak.
Są bardzo szczęśliwe.
Wcale nie.
Skąd możesz wiedzieć, co czuje pająk?
Także ten...
Kirke, mogę cię prosić na słowo?
To barbarzyńcy, łapią inne istoty i trzymają je jako zwierzątka.
Nie zwierzątka, chowańce.
To wyznawcy Szatana, ale coś jest...
z nimi nie tak.
Są słabi.
Czuję od nich osłabienie.
To przeklęci poganie.
Co poganie robią na naszej polance?
Sieją zamęt, jak to mają w zwyczaju.
Myślałam, że wynieśli się z tego kraju.
Czy poganie czasem nie wyginęli...?
Gdy nastali wyznawcy Szatana i chrześcijanie urośli w siłę.
To pewnie jakiś odłam tej sekty.
Nie mogą nam przerwać ceremonii.
Musimy ich odpędzić.
Nie damy im rady.
A deszcz?
Przywołamy burzę, może to ich zniechęci.
Warto spróbować.
Zapraszamy wszystkie siły, by ciemne chmury sprowadziły.
Czy to z bliska, czy z daleka, bo tu każdy na deszcz czeka.
Kiedy z nieba słońce znika, marsz wygrywa burza dzika.
Pęknie niebo wszerz, wszystkich skąpie deszcz.
Pęknie niebo...
Szlag by to.
Całkiem się wyczerpała, straciliśmy moc.
Jesteśmy za słabi.
Cześć, Nick.
W końcu jesteś sam.
Odczep się, nie jestem w nastroju.
Coś ty taki marudny?
Podobno nie narzekasz na brak rozrywek.
De Sade i Salo?
Wiesz od Sabriny?
Błagam.
Nie tylko ty imprezujesz z demonami seksu.
Wcale ich nie potrzebujesz.
Możesz przyjść do mnie.
Pokażę ci, jak się dobrze zabawić.
- Pomocy! - Jesteś cała?
- Ugryzło mnie! - Jest ranna?
Podajcie mi trochę mchu.
Boli, zróbcie coś.
Albo mokre błoto, bądźcie tak mili.
Kora drzewa też się nada.
Co?
Ten wąż już nikogo nie ugryzie.
Morderca!
Jesteśmy tu gośćmi!
W domu tego węża.
Ma prawo bronić terytorium.
- Idziemy. - Dobrze.
Tak będzie najlepiej. Byliśmy tu pierwsi.
My byliśmy pierwsi.
Przed fałszywym bogiem i waszym Mrocznym Panem
rządziły dawne bóstwa, i to im oddawaliśmy cześć.
Ewidentnie coś się wydarzyło
i znów nastał nasz czas.
Przepraszamy.
Nie odchodźcie tak.
Podniósł rękę.
Roz.
Jak się pan teraz wytłumaczy, panie Scratch?
Zabiłem węża, bo pokąsał inną wiedźmę, co w tym złego?
Pewnie czczą węże, a ty go zatłukłeś.
Z poganami lepiej nie zadzierać, zwłaszcza gdy nie mamy mocy.
A może damy im jakiś prezent na przeprosiny?
Nicholasie, zaniesiesz im moje księżycowe ciasto?
Nie będę przepraszał, nie zrobiłem nic złego.
Nick, to tylko miły gest, żeby chronić sabat.
Mało chroniłem nasz sabat?!
Nick?
Nie znoszę nastoletnich dąsów.
Dorcas, to przez ciebie ta cała afera,
zaniesiesz prezent poganom?
Dobra, jak tam chcecie.
Melvin i Agatha pójdą z tobą.
Jestem już duża.
Chyba dam radę zanieść jedno ciasto.
Agatho, idź za nią.
Żeby tego nie zawaliła.
Nicholas.
Stój.
Zatrzymaj się!
No co?!
- Pogadajmy. - Niby o czym?
Może o tym, że się spiłeś i zdradziłeś mnie z demonami?
Oczywiście, że to ty tu cierpisz najbardziej.
Tylko ty się liczysz.
Powiedz, co się dzieje, chcę ci pomóc.
Słyszałaś pogan.
Jestem nieczysty, skażony.
Nie.
Masz za sobą traumę, to wszystko.
- To wszystko? - Słuchaj...
Wiem, że pijesz, bierzesz narkotyki i dajesz się biczować demonom seksu,
żeby zapomnieć o tym, co się wydarzyło,
ale co się tam właściwie stało?
Proszę, powiedz mi.
Co się stało? Możesz to powiedzieć.
Piekło.
Trafiłem do Piekła.
Zamknąłem Szatana w swoim ciele.
Lilith kazała mnie rozebrać do naga i zakuć w łańcuchy.
Torturowano mnie od środka,
a na zewnątrz poniżano i upokarzano.
Tygodniami! Które dłużyły się jak całe wieki.
Nie odczułem ulgi ani wytchnienia nawet na cholerną sekundę!
To był cały katalog tortur.
Straciłem kontrolę nad własnym ciałem i losem.
Dla Lucyfera byłem workiem bokserskim, a dla Lilith zabawką.
Siłowałem się z twoim ojcem o dominację i byłem na skraju wyczerpania.
Ani na chwilę nie zmrużyłem oka.
Nie zaznałem tam ani wytchnienia, ani spokoju,
tylko bólu, cierpienia, przypiekania i zamarzania.
A wszystko, żeby chronić ciebie
i ten świat, o który tak bardzo dbasz.
- Tak mi przykro. - Przykro?
Ty nie przegapiłaś moich urodzin ani nie spóźniłaś się do kina,
tylko pozwoliłaś, żebym się dla ciebie poświęcił!
A tak naprawdę...
wcale nie byłaś tego warta.
- Jesteś zły. - Co ty nie powiesz?
A jeśli chodzi o demony, to na ciebie tu liczyć nie mogłem.
Bo w środku dobrze wiesz, że oszczędzasz się dla innego.
- Oboje wiemy kogo. - To nie fair i nieprawda.
Nie wiesz, co mówisz. Ale pozwól sobie pomóc.
Pomóc?
Niczego od ciebie nie chcę.
Zawsze gdy na ciebie patrzę, widzę wyłącznie twojego ojca.
On jest wszędzie.
Widzę go, gdy zamykam oczy i kiedy je otwieram.
Gdybym mógł go wyrzucić z głowy, zrobiłbym to.
Ale nie mogę.
Więc pomogę sobie inaczej.
Kto tam jest?
Halo?
Agatho, jeśli to jakiś żart, zabiję cię.
Twoja siostra wpadła w nasze sidła.
Kim...?
Kim jesteś?
Witam ponownie.
Zawsze wracasz, co?
Mam tego dość. I ciebie również.
Tylko jeden opuści tę celę żywy.
W porządku.
Ale zanim zaczniemy,
może przyjmiesz mój wyborny dar?
Czerwona rtęć.
Najlepszy odlot w twoim życiu, wart wszystkiego.
Smocze łzy.
Odfruniesz, ale nigdy nie zejdziesz na ziemię.
Oddam ci oba,
jeśli wyświadczysz mi jedną...
maleńką przysługę.
Kuzynko, coś nie tak?
Nic mi nie jest. Zróbmy to.
No dobrze.
Wszyscy nacierają się świętymi olejkami.
Mamy pełnię, czas zaczynać.
- A moje siostry? - Dołączą, gdy wrócą.
Dobrze, Hildo, to co robimy?
Pokryjcie odkrytą skórę olejkami
i połóżcie się z innymi.
Sabacie...
siostry, bracia,
jak wiecie, dziś uczcimy Zajęczą Pełnię,
gdyż jest wyjątkowa.
To centralny punkt wszystkich magicznych kalendarzy,
kiedy wiedźmy świętują odrodzenie.
A dziś w nocy księżyc wszedł w fazę Zajęczej Pełni.
Pada na was jego światło.
Nasyćcie się nim, poczujcie, jak wypełnia was jego moc.
Poczujcie ją na skórze.
Matko Luno, w pełni swoich kształtów,
udziel nam swoich darów,
podziel się energią.
Gdy dojrzewasz, jak dziecko w brzuchu matki,
przywróć nam siły,
pomnóż naszą magię w duchu zająca.
Oddajemy ci nasze ciała
namaszczone niebiańską esencją.
Niech staną się naczyniami dla twojej energii.
Domknijcie krąg.
Czuję to.
Jakbym... miała gęsią skórkę.
Wszystko mnie łaskocze.
Mnie też!
Dziwne uczucie, prawda? Jak igiełki.
Jakby stopa wam zdrętwiała i wracało w niej czucie.
Chociaż to nam dzisiaj wyszło.
Stracili Mrocznego Pana.
A my odbierzemy im Zajęczą Pełnię.
Chwała ci, Selene, prośbę naszą wypełnij.
Swoją córkę, księżyc, tej nocy zaciemnij.
Kawałek po kawałku, kwadra po kwadrze.
Niech spowije je ciemność, a cały księżyc zniknie.
Co jest?
Chwila!
Co się dzieje z księżycem?
Zaćmienie? Niemożliwe, almanach go nie wspominał.
O nie, ktoś pożarł księżyc.
Masz rację. I dobrze wiem, kto to.
Ci święci poganie.
- Atakują nas. - Co mamy robić?
Z zaćmieniem się nie uda.
Zbierzcie szybko swoje rzeczy.
Ci poganie chcą nas skrzywdzić.
Tu im się podkładamy, wracamy do Akademii.
- Nie bez Nicka. - Ani moich sióstr.
Wracamy wszyscy.
Tam będziemy bezpieczni i możemy planować kontratak.
Ale dziś nikt nie rusza się nigdzie sam.
Jesteśmy w niebezpieczeństwie.
Theo...
Co się stało?
Szykujcie łóżka, dzisiaj śpimy tutaj.
Razem będziemy bezpieczni.
Siostro Spellman.
Są na zewnątrz.
Wiedźmy nocy, nadszedł wasz kres.
Wracają dawni bogowie.
A razem z nimi stare, krwawe zwyczaje.
Ukorzcie się i módlcie do nich
albo waszą krwią podlejemy świętą ziemię.
Macie trzy dni na decyzję.
Siostry?
Podejdźcie do nas!
Nie mamy wyboru.
Poganie stanowią dla nas zagrożenie, a my nie mamy mocy.
To będzie niebezpieczne...
ale trzeba uwolnić Szatana.
Lepszy znany diabeł niż nieznani poganie.
Będzie wściekły i zapłacimy straszliwą cenę,
ale jego kopyto zmiażdży pogan.
Ja to zrobię.
To mój ojciec.
Jeśli ktoś go ugłaska, to tylko ja.
No dobrze, tato, zostaliśmy sami.
Nick!
Słyszysz mnie?
Ocknij się!
Nick!
Napisy: Magdalena Adamus